woensdag 27 maart 2013

6. Groots geroep

Je hebt altijd van die momenten in je leven die je kunt zien als een heel duidelijke oproep: Er is meer dan dit leven alleen.

Ik herinner me zelf bijvoorbeeld een avond in de zomer, een paar jaar geleden. Ik was op vakantie, en buiten was het donker. Althans, zo zou het moeten zijn. Want het rommelde, bliksemde, flitste en donderde dat het een lieve lust was. Behalve zwart was de lucht groen, geel, wit. Op zo'n moment voel je je heel klein, en voel je waarschijnlijk ook wel dat er meer in dit leven is dan vakantie en luilakken.


Dat zijn dan van die momenten die ik hier 'groots' zou willen noemen. Iets wat met een hoop 'geweld' gepaard gaat, iets wat indruk maakt door de heftigheid en zo zie je iets van het bestaan van een God in de hemel. Natuurgeweld is daar een goed voorbeeld van. Merk je trouwens dat de natuur op heel veel verschillende manieren iets tegen je kan zeggen? Ik vertelde je eerder al over de lammetjes en de zwoele zomeravonden. Maar onweer, watervallen en aardbevingen zijn er ook voorbeelden van. Er staat Iemand boven al deze dingen, en ook door de 'enge' gebeurtenissen wil Hij dat je Hem zoekt.

Dingen die indruk op je maken hoeven natuurlijk niet altijd een onweersbui of een aardbeving te zijn. Het kan net zo goed het overlijden van een dierbaar iemand zijn. Of het wonder van een (onverwachte) baby. Of... Je zult zelf wel voorbeelden genoeg hebben. Dat hoop ik tenminste, want het zou niet goed zijn als jij Gods stem nog nooit heb gehoord in de dingen die er gebeuren in je dagelijks leven!

Ik ga je fantasie nog een keer prikkelen. Want de kans is groot dat je je afvraagt: hoe weet ik dat het Gods stem was? Hoe weet ik dat dit een teken was van Zijn bestaan, van Zijn macht, van het feit dat Hij ooit terugkomt om te vragen wat je ermee hebt gedaan?
Heb jij dat ook wel eens gehad? Je vroeg jezelf van alles af, je zat ontzettend in de knoop en je kwam er maar niet uit. Je wist totaal niet meer hoe het moest. En als je dan op zo'n moment iets leest erover, of iemand merkt het aan je en gaat er met je over in gesprek, dan mag je dat zeker zien als leiding van God! Hij kent alle mensen hier op de aarde. Wat is dat trouwens een ontzettend onbegrijpelijk iets: Diezelfde God, die aardbevingen en orkanen kan besturen, bestuurt ook het leven van alle 7 miljard mensen hier op de aarde. En ook dat van jou.

Ik hoop dat je nog weet waarop ik deze serie gebaseerd heb: de 'Finale'. Weet je, het gedeelte waar ik nu over schrijf vind ik het mooiste van het hele stuk. Alles draait om die ene melodie, de piano accentueert het nog eens. Ik krijg er altijd óf tranen van in m'n ogen óf kriebels om mee te spelen óf ik ga met m'n voet de maat meetikken, kortom, het doet iets met me! En zo kan muziek ook een manier voor jou zijn om je dichter bij de Heere te brengen. Juist ook als je ergens mee zit of er totaal geen gat meer in ziet!

Wat ik met dit gedeelte tegen je wil zeggen? Negeer ook de grotere dingen die er in je leven gebeuren niet, ze zijn eveneens een boodschap van wat er komen gaat. Niet voor niets heeft de Heere Jezus al gezegd dat natuurrampen een teken zijn van de eindtijd. Ik zou daarom zeggen: laat een onweersbui je niet bang maken, maar laat het je op de knieën brengen, om Hem te zoeken nu het nog kan!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten